Ciccioli eða greppole (stökkir svínabitar)

Það kemur á óvart í matargerð, rétt eins og í lífinu, að stundum verður það allra fínasta til úr því sem við köllum „afganga“. Það er alþekkt að ekkert fer til spillis við svínakjötsvinnslu og þannig var farið að hita fitu sem draup af kjötinu við lágan hita og bragðbæta með kryddi á miðöldum. Úr varð einkennandi þáttur í matarhefð Emilia.

Svínakjötsbitarnir okkar (Ciccioli eða Greppole) skera sig úr með einkennandi rafgulum lit, stökkri áferð sem molnar undir tönn og umfram allt kröftugum ilmi og ógleymanlegu bragði. Þessir hitaeiningaríku bitar eru tilvaldir til að njóta við sérstök tækifæri, ef til vill með heitri polenta.

Myldu þá yfir gott focaccia til að heilla gestina þína, eða notaðu þá til að bragðbæta súpur og risotto. Opnaðu vínflösku og óundirbúin stund yfir vínglasi með vinum verður að eftirminnilegri stund fullri af bragði.